Mama ik mis je

Ik ben er maar weer eens voor gaan zitten om mijn weblog bij te werken. Het lijkt erop dat de site het weer doet en ik gelukkig alle berichtjes nog heb. De site is zeker een half jaar uit de lucht geweest, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik er ook niet aan toe zou zijn gekomen en mijn hoofd er ook niet naar stond om berichtjes te tikken.

Het tweede half jaar van 2011 was een heftig half jaar. Ik zal in het kort uitleggen wat er allemaal gebeurt is.

Eind juni kregen wij te horen dat mijn vader Asbestlongkanker had en dat de doktoren in Nederland niets voor hem konden betekenen. Ze gaven hem 9 maanden tot een jaar. Maar zoals mijn vader is, liet hij het hier niet bij zitten, Met hulp van familie kwam hij een arts in Zwitserland op het spoor die hem wilde opereren in combinatie met een chemokuur. Toen eenmaal de beslissing voor opereren was genomen ging het in een stroomversnelling. De operatie, wat in hield zijn rechter long verwijderen, zou eind augustus in Zwitserland plaats vinden en mijn vader zou een week of 3 misschien 4 daar moeten blijven. Omdat mijn moeder ook zo erg ziek was en waarbij de chemokuren al niet meer hielpen, was dat natuurlijk een eeuwigheid. Gert is met Jay teruggegaan naar Qatar en ik bleef samen met Sydney in Nederland bij mijn moeder. Gelukkig ging de operatie van mijn vader voorspoedig en ook het eerste herstel ging snel zodat hij snel het ziekenhuis uit mocht en kon opknappen bij mijn oom en tante in Zwitserland. Maar met mijn moeder ging het alsmaar slechter en slechter. Totdat ze ineens zo snel achteruit ging dat mijn vader op stel en sprong terug kwam uit Zwitserland. Hij was nog maar net thuis en mijn moeder overleed. Oh wat hadden we dit allemaal anders gewild!

Inmiddels heeft mijn vader gisteren de laatste chemokuur gekregen. Hij heeft na de eerste chemokuur ook nog een longontsteking gehad, waar hij gelukkig weer van bovenop gekomen is. Laten we hopen dat hij nu echt gaat opknappen en hij weer een beetje kan gaan genieten.

Maar het gemis zal blijven…

Mama ik mis je xxx

Liefs Bianca

Advertisements

One thought on “Mama ik mis je

  1. Bianca,

    Toen ik jong dacht ik doe niet zo duf mamma met je teksten onder de foto van je ouders (ik mis jullie) Nu ben ik 55 en mis ze allemaal, vooral m’n moeder !

    Groet J.K

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s